يك جامعه يك زمين

مغرب

يا مشرق

چه چيزي گم شده است

كه اين تنهايي را پيوستگي تاريخ فرياد ميزند

نميدانم شايد در روزهاي سخت انسانيت رها شده است

يا شايد روزها آنقدر سخت نگذشته است كه درد آن احساس شود

نميتوان آن را در بهترين روزهاي بهار بدست آورد

فهمش آسان نيست

درست مانند ساده لوحي هنگام عصبانيت

چه بسرعت ميگذريم ما

تا برسيم به فردايي

كه بسرعت از كنار آن گذشته ايم

نه

اين ساعت بي هيچ صدايي بي تيك و تاك ميگذرد

رد پاي آدمها باز هم باقي خواهد ماند

فقط فرصتي ميخواهد

هر چند كوتاه

نفس كه كوتاه ميشود

شايد نشانه مرگ نباشد

بلكه آرامشي است براي جلوگيري از فراموشي يك ياد

همان كه در لايه لايه هاي وجود حضور دارد

به رازهاي هستي كه نزديك ميشوي

لاجرم نيازي به نفس كشيدن نيست

شايد هوا تازه ميشود

با سرعت نور ميشود از غفلت روزهايي كه ميگذرد عبور كرد

به همين سادگي